• Düşmeler ve kazalar ...

Bebeklerin yürümeyi öğrenirken ufak tefek kazalar geçirmesi kaçınılmaz bir durum .

Hiç bir zaman " yüreği ağzında olan , sürekli panik atak halinde yaşayan , bebeği her düştüğünde yüksek sesle tepkiler veren anneler gibi olmayacağım " desemde ilk zamanlar elimde olmadan bu tip anneler gibi davrandım .
İlk kötü ve acı iki tecrübeden sonra daha sakin ve soğuk kanlı olmayı öğrendim .

İlki 21 nisan gecesi

Babamızın oğlumuzu boynuna almak isterken Duman'ın kafasının tavana çarpması . Bakmayın bu kadar rahat yazdığıma o geceyi herhalde ömrüm boyunca unutamam . Duman o kadar çok ağlayıp içini çekti ki sakinleştirmek zor oldu . Anne baba olarak sakin olamadık , ben babamızı suçlayıp bağırdım , babamız kendini suçlayıp sürekli " benim hatam , benim hatam " diye evin içinde dolandı . Gözümüzden dökülen yaşlar da korkumuzun göstergesiydi .
Duman sakinleşince doktora gidelim mi gitmeyelim mi derken babamız internetten araştırma yaptı ve biz de Dumanı takip altına aldık .
Gözlerde kayma , kusma , baygınlık belirtileri var mı diye çok şükür ki minik bebeğimiz çok iyiydi .
O gece oğlumla beraber yattık babamiz yatağı bize tahsis etti :)
Bütün gece baş ağrısı ile oğlumu takip ettim ve Allah'a şükrettim .
Biz anne baba olarak Duman şoktayken ve can acısından ağlarken birbirimize bağırıp Dumanı daha da korkuttuk . Benim bu şekilde büyük tepki vermemin nedeni Dumanın kendisinin düşmesi değilde babamızın hatasından dolayı canının yanması oldu .
Ben olaylar karşısında suçlu aramadan oğlumu hemen kucağıma alıp korkutmadan sakinleştirmem gerektiğini acı şekilde öğrendim .

İkinci 22 Nisan

Oğlumla salonda beraberiz ben onun yaşayacağı ilk 23 Nisan bayramı için hazırlıklar içindeyim .
Oğlum " tııııııssss , tııııssss "diye bana sesleniyor ,  Dumana baktım dolabı açıp içinden kadeh almış kalkıp yanına giderken kadehin içindeki masada dekor olarak kullandığım boncukları yere saçtı . Hemen yanına gidip kadehi elinden aldım .
Ben eğilip boncukları yerden toplamaya başladım .  Oğlumda sandalyeye tutunarak ayakta duruyordu ki birden düşme sesi ve arkadasından ağlama sesi geldi .Toplamayı bırakıp oğlumu kucağıma aldım omuzuma başını koydum birde ne göreyim kanlar akıyor ağzından :( Bir gün önce başımıza gelen kazadan dolayı aynı hatayı yapmayıp sakinliğimi koruyup oğlumu korkutmamam gerektiğini hatırladım . Ama bu hiç kolay olmadı ayaklarım tutmaz , nefes alamaz duruma gelmiştim .
Neyse durumu hemen kontrol altına alıp oğlumun yüzünü yıkayıp biraz su içirdim o kadar çok ağlamadı . Dişimiz ile dudağımızın iç kısmını yaralamışız biraz şişlikten sonra ertesi gün hiçbir şeyimiz kalmadı .
Bir gün önce babamızı suçlarken bu düşükten dolayı kendimi suçladım .

Bu yaşadıklarımız kaçınılmaz biliyorum ama şunu söyleyebilirim ki bir annenin evladının canının yandığını görüp hiçbir şey yapamaması en kötü şey :(
2 gün üst üste geçirdiğimiz talihsizliklerden sonra 23 Nisan'da Eyüp sultana gidip dualarımızı edip sadakamızı verip ve son olarak pierlotide çayımızı içtikten sonra evimize  geldik .

Allah daha beterinden hepimizin meleklerini korusun .



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Top
|adambebekveannesi|. Blogger tarafından desteklenmektedir.